Chelus fimbriatus (Matamata Franjeschilpad)

Chelus fimbriatus Matamata Franjeschilpad

Voor hulp bij de informatie willen we Bart Van den Broeck bedanken, foto's zijn van verschillende mensen ook hun bedanken we en hun namen staan onder de desbetreffende foto's.
Bart bedankt !!!

Schildpaddennet Crew

===================================================================

De Spaanse vertaling van Matamata is in het Engels, I kill I kill vaak wordt gezegd dat deze schildpad zo aan zijn naam komt dat is echter niet zo de naam is gebaseerd op een Indiaans woord voor huid.
In Venezuela word de Matamata "'la Fea"" genoemd wat betekend "' the Ugly one"'.

Bedankt Rick Wright

Verspreidingsgebied Noorden van Brazilie en Bolivia Oost Peru en Colombia grootste deel van Venezuela en sommige gebieden in Guyana ook is er een populatie bekend op het eiland Trinidad.
Belangrijk is het gebied in en rond de Orinoco en Amazone rivieren.

Bedankt Young Case

De Chelus fimbriatus is een van de meest goed gecamoufleerde waterschilpadden die leeft in stromend water.
Ze hebben de gewoonte om weinig te bewegen en hierdoor ontstaat vaak een dikke laag alg op het schild
wat nog meer bijdraagt aan zijn camouflage.
In ondiep water wacht hij stil liggend op zijn prooi en haalt hij adem met behulp van zijn lange nek en snuit, waarvan de laatste alleen boven water komt.
Zelden eigenlijk alleen om eieren te leggen wordt het water verlaten, ze zonnen niet en ook het drijven aan het water oppervlak wat veel andere waterschildpadden doen doet de Chelus fimbriatus niet, het wordt tenminste eigenlijk nooit gezien.
Hoewel een echte waterschildpad kan je het een niet zo goede zwemmer noemen liever lopen de dieren in ondiepe delen over de bodem om zich te verplaatsen.

Behalve voor camouflage gebruikt de Chelus fimbriatus de huidplooien/flappen op zijn kop en nek die zeer gevoelig zijn om zijn prooi te "voelen" de trillingen in het water veroorzaakt door de prooi merkt hij hiermee op.
Een Chelus fimbriatus kan opzich goed zien maar doordat hij leeft in "black water"' rivieren is zijn zicht beperkt.
Een maal de prooi binnen bereik dan opent de Chelus fimbriatus zijn bek en zuigt met kracht een hoeveelheid water samen met de prooi naar binnen.
Het water word weer uitgespuugd, de prooi slikt hij door.
Deze "zuigtechniek" om voedsel te vangen is uniek van de Chelus fimbriatus in vergelijking met andere schildpadden.
Voedsel in de natuur bestaat voornamelijk uit vis, amphibieen, zoetwater diertjes en mogelijk ook vogels en kleine zoogdiertjes die in het water terecht komen.

Bedankt Eitan Grunwald

De grote van volwassen dieren loopt op tot zo'n 50 cm.
Jonge dieren kunnen prachtig rood/zalm gekleurd zijn, met het ouder worden vervaagd deze kleuring en gaat over in mooie bruinachtige tinten.

Bedankt Dick Bartlett

Eieren worden gelegd op het einde van het regenseizoen (September-Oktober) het aantal eieren waar een nest uit bestaat ligt tussen de 12-28 stuks.
Deze eieren hebben een gemiddelde grote van 38mm en een gemiddeld gewicht van 35 gram.
De broedtijd bedraagt ongeveer 200 dagen.

Observatie's op het Eiland Trinidad laten zien dat de Chelus fimbriatus daar vooral in de nacht op prooi jaagt.
Er worden 2 verschillende vormen onderscheiden van de Chelus fimbriatus aan de hand van hun voornaamste leefgebied wordt de eerste de Orinoco vorm genoemd en de ander de Amazone vorm.
Het onderscheidt zit o.a in het plastron bij de Amazone vorm is dit meer gereduceerd dan bij de Orinoco vorm die een in verhouding breder plastron heeft en de openingen waar de poten uitsteken zijn dus meer gesloten.

Bedankt Andy

De status van de Chelus fimbriatus is goed, het is nog een algemeen voorkomende soort in een vrij groot leefgebied.
Hoewel niet gegeten door lokale bevolking en zijn leefgebied dus groot is, is bescherming van het leefgebied zoals voor vrijwel alle wilde dieren van belang mogelijk legt wildvang voor de huisdiermarkt
druk op de natuurlijke populatie's maar onderzoek daarnaar ontbreekt.